سبک های مختلف هنری هر کدام دارای چه ویژگی هایی هستند؟

یکشنبه 11 شهریور 1397

محبوبه اردکانی زاده

هنر فرآیندی است که توسط یک خالق صورت میگیرد. فردی که عواطف، احساسات و هوش انسانی خویش را به کمک ابزارهای مختلف اعم از سنگ، چوب، گل، کاغذ، مداد، رنگ، بافت و حتی احساسات به عالم هدیه میکند. هنر زیبایی آفرین است. زشتی در هنر وجود ندارد چون روح هنر زیبایی است.

بزرگترین و چیره دست ترین هنرمند و خالق که کسی نیست جز خداوند عالم هستی. به زیبایی تمام، کل کائنات و موجودات را خلق کرده است. خداوند زیباست و زیبایی آفرین است. او انسان را با ظرافت و پیچیدگی های خاصی خلق کرد و از روح زیبایی آفرینش در انسان دمیده است. انسان ها همگی  تکه ای از روح زیبای خداوند و خالقشان هستند و هنرمندان در این  بین به خداوند نزدیک ترند. یک هنرمند حس خلق کردن و ساختن را به بهترین شکل ممکن درک میکند. یک هنرمند زیبایی را می شناسد و جنس آن را درک می کند.

هنرمندان در طول تاریخ برای بیان حس درونی خودشان، به خلق آثار زیادی پرداختند. همین طور سبک های هنری جدیدی را به وجود آوردند. هر سبک هنری مربوط به دوره خاصی از تاریخ است، و بر اثر حوادث و رویداد های آن زمان به وجود آمده است. هنرمندان هر عصری، به بهترین شکل به بیان تاریخ آن دوران پرداخته اند. هنرمندان همیشه تأثیر گذارترین قشر هر اجتماع بوده و هستند. و باعث ایجاد تحولات سیاسی نیز شده اند.

این بار بیشتر می خواهیم در مورد سبک های مختلف هنری صحبت کنیم. سبک هایی که باعث ایجاد تحولات عظیمی در دنیای هنر شدند.

سبک بیزانس Byzantine

 هنر بیزانس از دوران مسیحیت شکل گرفت. این سبک انحصاراً در خدمت کلیسا بود و تحت سلطه کلیسا فعالیت می کرد. در این دوران بود که عناصر تزیینی هنر شرق وارد معماری غربی شد. هنر موزاییک کاری به وجود آمد و معابد رومی  به کلیسا تبدیل شدند. نمونه آنها معبد باسیلیکا و پانتئون است. مهم ترین اثر این دوره کلیسای سانتا صوفیا است که امروزه به نام مسجد ایاصوفیه آنرا می شناسیم. نقاشی دیواری، تصویر سازی برای کتب مذهبی و موزاییک کاری از هنر های رایج در این دوران بودند.

 سبک رومانسک Romanesque  

 رومانسک هنری میانه است، به این معنا که ادامه دهنده ی هنر بیزانس و آغاز گر هنر گوتیک است. در این دوره کلیسا همچنان قدرتمند است و همه هنرمندان زیر نظر مذهب فعالیت خود را انجام میدهند.

کلیسای سن میشل در هیلدشهایم آلمان و کلیسای پیزا در ایتالیا از نمونه آثار برجسته این دوران هستند. شیوه معماری رومانسک بر روی محور تفاوت نمای خارجی و داخلی است. این نقص به مرور در دوره های بعدی رفع می شود.

 سبک گوتیک Gothic  

 سبکی که باعث ایجاد تحولاتی در هنر شد. در این دوره تزیینات داخلی و خارجی کلیسا ها تغییر کرد، ارتفاع سقف ها بیشتر شد و طاق های بلند به معماری اضافه شد. کلیسای سالزبری در انگلستان و کلیسای نوتردام در فرانسه است. در هنر نقاشی نیز استفاده از رنگ طلایی در پس زمینه و ایجاد خطوط منحنی و جزئیات  ریز از تحولات آن دوره است. در این دوره بود که هنرمندان کمی از سلطه کلیسا رها شدند و تصاویری را خلق کردند که کمی رها تر از قبل بود. تصویر های تقویم در Tres Riches Heures du duc de Berry  اثر برادران لیمبرگ   گویای این تحول است.

 سبک رنسانس Renaissance  

 تحولاتی که از فلورانس ایتالیا شروع شد و کم کم فراگیر شد، از این دوره آغاز شد. زنده کردن فرهنگ گذشته و توجه به عظمت قدیم، با زنده کردن الهه های یونان و روم باستان در هنر و توجه به زیبایی های مردم در این دوره شکل گرفت. معماری رومی دورباره احیا شد. کاخ روچای و کلیسای سنت آندره از آثار مهم این دوره در ایتالیاست. هنرمندان به نامی در این دوره روی کار آمدند از جمله رافائل، دوناتللو، میکل آنژ، لئوناردو داوینچی، مازاتچو و فرافیلیپولیپی .

قرن 16 میلادی دوران اوج هنر و دوران اوج تحولات هنری در دوره ی رنسانس بود.

سبک باروک Baroque

پرهیز از خطوط مستقیم، استفاده از تزئینات و تجمل فراوان در معماری، استفاده از رنگ پر درخشش طلایی، نجاری، نقاشی های سقفی و تجملات فراوان حتی بر روی کالسکه ها از جمله تحولات دوره باروک است.

نقاشی در این دوره غنی تر و کامل تر از هر دوران دیگری است. خطوط محو در نقاشی از تحولات این دوره است. نور در نقاشی پدید آمد. هنرمندان معروف این دوره عبارتند از: رامبراند، ال گرکو، تیه پولو، روبنس، برنینی، نیکلا پوسن، آنیباله کاراچی و کاراواجو است.

سبک روکوکو Rococo

سنگ ریزه معنی واژه روکوکو است. جزئیات و ریزبینی از تحولات هنرمندان این دوره است. در حقیقت سبک روکوکو سبکی کم دوام بود که برای مقابله و بر ضد سبک باروک پدید آمد. بیشتر در انگلستان و فرانسه رواج داشت. آنتوان واتو، ژان شاردن، ویلیام هورگارث و بانو گراهام شریف از هنرمندان به نام این سبک بودند.

سبک رومانتیک Romanticism

سبکی که الگوهای جدید هستی را نمایان کرد. آثار این دوره هویتی مستقل دارند. هویتی که در برابر اتفاقات اطراف رفتاری منفعل دارد. سبکی متأثر از رخدادهای عاطفی، اجتماعی و سیاسی زمان خود می شود. این سبک را می توان آغاز گر مبارزه بر علیه محدودیت های هنر، افکار، مفاهیم وادراک دانست. فرانسه آغازگر این سبک بود و آنرا به کل دنیا ترویج کرد. ژریکو، گویا، کنستابل، ترنر و کامیل کورو از هنرمندان این دوره بودند.

سبک رئالیسم Realism

 بازگویی واقعیت بدون در نظر گرفتن عواطف و احساسات، از ویژگی های این سبک هنری است. گوستاو کوربه آغاز گر سبک رئالیسم است. هنرمندان این دوره هر آنچه در دنیا بود را بدون کم و کاست خلق می کردند. چه تلخ و چه شیرین. فرانسوا میله نیز از دیگر هنرمندان این سبک هنری است.

امپرسیونیسم Impressionism

تحول عظیمی که بعد از رمانتیسم شکل گرفت و دومین شورش هنری را علیه چارچوب ها و خفقان هنری پدید آورد، این سبک هنری بود. این تحول از تابلو امپرسیون (طلوع آفتاب) اثر مونه ایجاد شد.

امپرسیون ها با استفاده از بازی با نور و تغییر رنگ ها در شرایط مختلف نوری به ثبت آثار خود پرداختند. تحولاتی که هنرمندان این دوره در آثار خود به وجود آوردند سرآغاز ایجاد سبک های مختلف هنری در آینده شد.

لوترک، دگا، گوگن، ون گوگ، سورا و سینیاک از هنرمندان معروف این سبک بودند.

نئوامپرسیون Neo –impressionism

این سبک هنری نشأت گرفته و پیرو سبک امپرسیون بود، اما کم کم از آن جدا شد و تبدیل به سبکی مستقل شد. هنرمندان این سبک با ایجاد ایده ها و نظریات جدید و تازه باعث پیدایش سبک های بعد خود شدند. پل سزان معروف ترین هنرمند این دوره است. سورا و سینیاک نیز ابداع کننده سبک نقطه گذاری بودند.

گوگن و ون گوگ نیز هنرمندانی بودند که از این سبک هنری بهره های فراوانی بردند.

سمبولیسم Symbolism

گوگن نقاش سبک امپرسیون، تعدادی تابلو به صورت سمبل و نمادین ارائه کرد که باعث الهام دیگر هنرمندان شد. از این زمان بود که جریان هنری سمبولیسم یا نمادگرایی به وجود آمد.

این سبک در حد درک همه افراد نبود، و شعارش "هنر برای هنر" بود. یعنی آثاری که از درک عموم خارج است و فقط هنرمندان به درک اساسی این موضوع میتوانند برسند.

ماتیس، مارکه، روئو و هانری روسو از هنرمندان برچسته این سبک هنری هستند.

فوویسم Fauvism

فو به معنای وحشی است. هنرمندان این سبک رنگ ها را با مایه های تند و وحشیانه و برخلاف سلیقه مردم آن زمان استفاده می کردند. ایجاد خطوط سیاه و ساده در اطراف اشیا و همین طور استفاده از عناصر تزیینی در ویترای از مشخصات بارز این سبک هنری است.

امپرسیون را جز این گروه هنری نمی توان قرار داد. اما برخی معتقدند این سبک هنری پایه ی سبک اکسپرسیونیسم است.

کوبیسم Cubism

سزان پدر سبک کوبیسم است. پیکاسو با اثر دوشیزگان آوینیون، بنیانگذار این سبک شد. حذف نقطه دید ثابت، تحلیل هندسی از فضا و شکل، حجم سازی و محدود کردن رنگها، برش های هندسی، رنگ های تخت و ثابت از مشخصات بارز این سبک هنری است.

فرنان لژه، مارسل دوشان و خوان گری از هنرمندان این سبک و دنباله رو پیکاسو می باشند.

فتوریسم Futurism

فتوریسم همان آینده نگریست و در بدو ورود به عنوان یک سبک ادبی استفاده می شد اما کم کم به حوزه های دیگر هنر نیز راه یافت.

بوتچونی، کارا، سورینی و مارینتی از نقاشان این سبک هنری بودند.

اکسپرسیونیسم Expressionism

سبکی که هنرمندان با استفاده از آن هیجانات و آشفتگی های درونشان را به نمایش گذاشتند. نمونه آثار ون گوگ که پدر و بنیان گذار این سبک بود، نمونه بارزی از این سبک هنری غنی است. کوکوشکا، امیل نولده، کرشنر و مونش از هنرمندان دیگر این سبک هستند. در این سبک شکل ها همگی ساده و کنتراست شدیدی در تصاویر دیده می شود.

سورئالیسم Surrealism

فراواقع گرایی نام دیگر این سبک هنری است. آثار هنرمند سورئال ترکیبی از آثار غیر واقعی از عنصر های واقعی است. به نوعی توهمات ذهن تب درا هنرمند را بازگو میکند.

سالوادور دالی،رنه ماگریت، جاکومتی و شاگال از هنرمندان این سبک بودند.

سبک دادائیسم Dadaism

دادائیسم ها مکتبی ضد هنری بودند که تمامی قوانین و تحلیل های هنر را به سخره گرفتند. آنها به پوچ گرایی رسیده بودند. مثلاً اثر مارسل دوشان که بر صورت مونالیزا سیبیلی اضافه کرده بود. تزارا، هوگوبال، آرپ و پیکابیا از هنرمندان این عرصه بودند.

سبک انتزاعی یا آبستره Abstract

آبستره به معنای گنگ، مبهم و تار است. سبک هنری آبستره سبکی به معنای تجرید و انتزاع است. هنر مجرد یا انتزاعی که هیچ صورت و شکل طبیعی در جهان نیست که بتوان آنرا از این طریق شناسایی کرد. این هنر فیگوراتیو مقابل این هنر قرار دارد. آثار هنرمندان این عرصه به واقعیت شباهتی نداشت و تمام سنت های جا افتاده و قدیمی را در هم شکسته بود. موندریان، استلا، کاندینسکس و اسمیت از هنرمندان این دوره هستند. هنر آبستره بر فرم و رنگ استوار است و موضوع خاصی ندارد.

کنستراکتیویسم Constructivism

 ساختارگرایی حجمی است. هنر باید بازتاب تمدن باشد. بنابراین از متریال های نوین برای آثارشان بهره بردند. مصالحی نظیر ورقه فلزی، پلاستیک و سیم. در این سبک عاطفه و احساس نقشی فرعی داشتند.

نائوم گابو، ولادیمیر تاتلین و پوستر از هنرمندان به نام این سبک هنری بودند.

اپتیکال آرت Optical Art

 جنبش هنری Op Art  یا اپتیکال آرت در دهه شصت میلادی به صورت مکتبی مستقل به کار خود ادامه داد. هنرمندان این سبک با استفاده از خط ها و شکل های ریز و درشت، آثاری خلق می کنند که لرزنده، پیش آینده و پس رونده جلوه کند. آثاری که ایجاد خطای دید در افراد می کند.

بریجیت رایلی، وازارلی و خولیو پارک از هنرمندان این عرصه می باشند.

پاپ آرت Pop Art 

جنبش هنری ای که در دهه های 1950 و 1960   در کشورهایی نظیر انگلستان و آمریکا به وجود آمد، هنر عامه یا هنر پاپ بود. این سبک سبکی روشنفکرانه است که نگاهی انتقادی دارد.

این هنر از دست ساخته ها، عکس ها و ورقه های تبلیغاتی و با استفاده از کلاژ به خلق آثار بدیع می پردازد. 

 

منبع: en45.com

دیدگاه شما